ขุนทองเขียนร้อยแก้ว

อั่วเห็ดแค่น
.......ปี 2513 ผมย้ายมาอยู่วัดศรีบุญเรือง ตำบลกุดป่อง อำเภอเมือง จังหวัดเลย คนเขา เรียก "พระมหาขุนทอง สุขุมาโล" ปธ. ๓ - ๔ สอบได้ที่วัดนี้แหละ ชาวบ้านเขา มีกับข้าว แปลก ๆ มาถวาย เป็นห่อใบตองสีดำ ๆ ปิ้งไฟ ปอกชั้นนอกที่ไหม้ไฟออก เหลือใบ ตองชั้น ใน ห่อแท่งกลม ๆสีดำคล้ายข้าวหลามข้าวก่ำ เจียนหัวท้ายยาวสัก 3 นิ้ว แท่งขนาด กล้วย เล็บมือนาง จัดใส่จานมาถวายบอกว่า "อั่วเห็ดแค่น" ไม่เคยเห็นมาก่อน พอได้ลอง ชิมพบ ว่าอร่อยมาก จนต้องถามวิธีทำจากโยม เขาก็ไม่หวงนะ เพราะเป็นอาหารพื้นบ้านไทเลยเขา ทำเป็นทุกครอบครัวแหละ
.......สึกมาเป็นครูแล้วยังอยากกินอั่วเห็ดอยู่ เจอเห็ดแค่นที่ตลาดกองละห้าบาทสิบบาทเอง ซื้อมาฝากแม่ยายเสมอ ต้นตำรับอั่วเห็ดแค่นอยู่ที่นี่แหละ สูตรดั้งเดิมไม่มีอะไรซับ ซ้อน เครื่อง ปรุงก็เป็นเครื่องแกง ได้แก่ หอมแดง กระเทียม ตะไคร้ ใบหอมสด แมงลัก น้ำ ปลาร้า ชูรส ข้าวเบือ ผสมเหมือนจะทำแกง ใส่ชามไว้แล้วมานั่งห่อด้วยใบหมากน้ำเต้า แล้ว นำไปย่างไฟ หอมมาก ต้องทดลองเรื่อยจนแม่ยายหัวเราะ หลังจากรู้วิธีทำผมก็นำมาปรับปรุง สูตรใหม่ แม่ ยายชอบใจมานั่งดูผมทำอั่วเห็ด
........เดิมต้องใช้เห็ดแค่นเท่านั้น เห็ดแค่นปกติไม่นิยมกินกัน เพราะดอกเล็ก อ้อเห็ด ชนิด นี้อีสานอื่น ๆ เขาเรียนเห็ดตีนกับแก้ ที่เลยนี่แหละเรียก เห็ดแค่น คนใต้เรียก"เห็ดแครง"ถือเป็นเห็ดพิเศษ ราคาแพงกิโลกรัมละ 200-500 ทีเดียว ไม้ยางพาราเพาะขึ้นดีด้วย แต่บ้านเราไม่ค่อยเห็น คนเพาะกัน จะทำอั่วเห็นต้องปรับแก้สูตรนิดหน่อย ผมเติมหมูบดลวกสุกดีแล้วลงไปด้วย ใบตอง ใช้ใบชะพลูแทนใบหมากน้ำเต้า ผมทำ ดังนี้
.........เห็ดล้างสะอาด ถ้ามีดอกใหญ่ปนจะสับก่อนก็ดี ต่อไปก็พวกเครื่อง หอมแดง กระเทียมตะไคร้ 1-2 หัว ข่า 2 แว่น พริกแห้ง 2 เม็ด อยากเผ็ดเติมเอาเอง โขลกเสร็จ ใส่เห็ดลงครกโขลกไป เติมปลาร้า น้ำปลา ชูรส แล้ว....เทใส่กระทะ เครื่องปรุงทั้งหมดใช้ไฟ ปานกลาง คนให้สุกทั่วดีแล้วชิมดู ขาดอะไรก็เติม พอดีก็หยุด จุดนี้ในกระทะกลิ่นหอม เหมือนอั่วเห็ดทุกประการ....ต่อไปจะห่อให้เป็นแท่ง ๆ ขนาดโต กว่านิ้วมือ ใช้ใบน้ำเต้า เอาใบ ชะพลู แมงลักรองพื้นก่อน ตักเห็ดใส่แล้วม้วนให้ได้ขนาดเท่า ๆกันจะดูสวยน่ากิน ห่อเสร็จ วางเรียงบนตะแกรงเหล็ก จะ เอาไปย่างให้ใบตองสุกเกรียม หอมมาก วิธีนี้ย่างครู่เดียวก็ชิม ได้ เพราะสุกก่อนห่อแล้ว ในเวลาต่อมาผมแก้ไขสูตรอีก ใช้ใบชะพลูห่อแทนใบน้ำเต้า ห่อ เล็กหน่อยขนาดนิ้วมือ แต่หอมมาก ๆ อร่อยสุด ๆจริง ๆ คนไม่เชื่อว่าห่อด้วยใบชะพลูได้ จนแอบมาเปิดห่อข้าวผมดูตอนเที่ยงพอถึงเวลาผมถามหา ลูกน้องบอกพวกหนูแอบเปิดดู มัน หอมเกินเลยชิมจนหมด จนต้องเอาไก่ย่างมาแทนตัวหนึ่ง แถมส้มตำด้วยค่ะ จะไปว่าอะไร หลัง ๆเห็นเอาเห็ดแค่นมาฝากประจำถามวิธีทำไปแล้ว กลับมาสารภาพว่าทำไม่อร่อย ครับสูตรเดียว กันแต่เทคนิคอาจไม่เหมือนกัน
....เห็ดแค่นหายากมาก นาน ๆ จะเห็นพวกบ้านนอกเอามาวางขายตลาดเช้าเมืองเลย ก็เลยจะลองเห็ดอย่างอื่นดู เห็ดบด เห็ดขอนขาว ลองเอามาใช้แทนเห็ดแค่น ต้องเลือกดอก แก่ หน่อย สับ ๆ ก่อนเอาไปผสมเครื่อง ใช้ได้ดีทีเดียว อร่อยไม่แพ้เห็ดแค่นหรอก ผมอยากกินอั่วเห็ดก็ได้เห็ดพวกนี้แหละ ดอกอ่อนไม่ดีนะ ต้องแก่หน่อย แต่แบบกระด้างไม่ได้ แข็ง เกิน การผสมเครื่องแล้วลงกระทะคั่วให้สุก ช่วยให้เรารู้รสอั่วเห็ดก่อนห่อไปย่างไป เลยได้ อั่วที่รสอร่อยพอดี ใบชะพลูห่อหนึ่งใช้ 3 ใบ ต้องมีฝีมือในการห่อนะแล้วจะได้ห่อแน่น วางทับซ่นใบไม้ บนตะแกรง ย่างไฟใบไม้ยุบก็ไม่หลุดแล้ว ใบชะพลูย่างแปบเดียวก็สุก เนื้อเห็ดและเครื่อง มันสุกก่อนจะห่อแล้ว ย่างไฟพอให้ใบชะพลูสุกเกรียมและหอมเท่านั้นเอง
....สูตรอั่วเห็ดนี้เหมาะสำหรับทำกินเองนะครับ ทำขายไม่ดี เพราะคุณจะทำไม่พอขาย ห่อหนึ่งกัดสองสามคำก็หมดแล้ว ทำแต่ละครั้งก็ราว 30-50 ห่อครับ บ้านเราห้าคน เฉลี่ยคนละ5 ชิ้น แต่สองคนไม่ใช้สิทธิ์คือผมกับยาย เพราะอิ่มก่อนขณะย่างแล้ว แรก ๆยายก็หวงนะไมอยากชิมมาก แต่เจอผมยกกระติ๊บข้าวไปวางข้างเตาย่าง ก็เรียบร้อยสิครับ อร่อยเกินห้ามใจอั่วเห็ดแค่น ไทเลย

หลามหอยขม

........ผู้ชายที่ชอบทำกับข้าวเองอย่างกระผม มีเรื่องเล่าได้มากมายสามวันสามคืนเล่าไม่ หมดจั่วหัวไว้หลามหอยขม หอยจูบ เชื่อเหอะหลายคนไม่รู้จัก ไม่เคยกินความจริงก็แกง หอยนั่นแหละ แต่กรรมวิธีมันเป็นการหลาม เท่านั้นเอง มาดูว่าผมหลามหอยขม มันเป็น แบบไหน
.......จะทำหลามหอยขม ต้องมีวัตถุดิบและเครื่องเคราอะไรบ้าง
.......1. หอมขม 1/2 ถ้วยแกง เฉพาะหัวนะ ใส้+ขี้ไม่เอา ถ้าเป็นไข่ เอาไว้ แกงได้ ขมน้อยดังนั้นจะได้วัตถุดิบตามรายการนี้ก็ต้มให้สุกก่อนนั่นเองค่อยมาแคะเอาหัวหอย
.......2. ผักสำหรับทำหลาม ก็ใช้ผักแกงอ่อมชุดเดียวกันได้ เช่น ใบผักคาด ชะพลู ใบหอมสดชีลาว แมงลัก พริกชี้ฟ้าอ่อน
.......3. เครื่องแกงลาว หอมแดง 3 หัว กระเทียม 3 กลีบ พริกแห้ง 2 เม็ด ตะไคร้ 1 หัวข่า 2 แว่น โขลกละเอียด
.......4 ไม้ไผ่ตงหรือไผ่ซาง 1 ปล้อง ขังข้อด้านล่าง เปิดกระบอกด้านบน เตรียมใยมะพร้าวหรือหญ้าแห้งไว้ปิดกระบอกไม้ไผ่ด้วย
.....5. ฟืนสำหรับสุมไฟ หรือเตาถ่าน สำหรับเผากระบอกไม้ไผ่หลามหอยขม
.......วิธีดำเนินการ ล้างผักสะอาด ชิ้นใหญ่หั่นพอดีคำ ใส่กะละมัง เทหัวหอยลง ข้าวเบือสองช้อน เครื่องแกง น้ำปลาร้า 2 ทัพพี ชูรส 1 ช้อนชาคน ๆ ให้คลุกเคล้ากัน ดี เด็ดยอดใบแมงลักปนลงไป เติมน้ำนิดหน่อย คลุกอีกที ตักใส่กระบอกหลามเติมน้ำครึ่งถ้วย ปิดปากกระบอกไม้ไผ่ แล้วนำไปมัดติดหลักเหล็ก คีบถ่านไปสุมรอบ ๆ เติม ฟืนให้ไฟลุกอ่อน ๆไมต้องไฟแรงเดี๋ยวจะไหม้ก่อนสุก ไฟดับก็เติมฟืนไปเรื่อย จนสังเกตไอน้ำพุ่งออกมาจากปากกระบอกไม้ไผ่ แรก ๆ จะสีขาวแบบไอน้ำทั่วๆไป รอจนควันสีใส แสดงว่าหลามจะสุกแล้ว ราไฟให้อ่อนลง สักครูก็ยกออกไป เตรียมแบ่งลงถ้วยชามต่อไป ........หมายเหตุ หลามอย่างอื่น เปลี่ยนแต่เนื้อจาก หอย ไปเป็นอย่างอื่น เครื่องปรุง ผักและการเผาบั้งหลามเหมือนกัน หลามอย่างอื่นที่อร่อยมากเช่น ปลาไหล ปลาช่อน ปลาเนื้ออ่อน กบ เขียด นก ไก่ เป็นต้น ลองดูครับ

แกงอ่อมหนัง

....ไปเดินตลาดสดข้างวัดโสธร ไปเจอดอกผักตบ นึกถึงหนังแห้งที่บ้านทันที ซื้อไว้นาน แล้วคราวไปเมืองเลยแวะแผงลอยข้างทางช่วงเลยคอนสวรรค์มา เขาเรียกซำผักหนาม ผักกูดประมาณนี้ มีแผงขายของป่าติดกันหลายสิบแผง จอกรถแวะไปดู ได้ของป่ามาหลาย ชนิดเช่นเห็ดกระด้าง อีลอก ดอกกะเจียว และได้หนังแห้งมาสองมัด แม่บ้านถามจะเอาไป ทำอะไร ก็บอกแกงหนังอร่อยมาก หากินยาก ตอนนี้ซื้อไปเก็บไว้ก่อน ฤกษ์งามยามดีอาจ ได้แกงนึกว่าเราพูดเล่น ความจริงก็คือ จะแกงได้ต้องมีผักพร้อม ผักแกงก็ต้องแบบแกงแล้ว อร่อยไม่งั้นเสียค่าหนังของหายาก
........ผักที่แกงอ่อมหนังวัวอร่อยก็มีหลายชนิดเช่น ผักหวาน ผักคาด ดอกผักตบเบี้ยผักกาดเขียว ใบหอม ใบกระเทียม ยอดมะระป่า ยอดเสี้ยวอ่อน ยอดหมากแตก มะเขือ เปราะ มะเขือพวง กระเจี๊ยบเขียว กระเจี๊ยบขาว บวบอ่อน ยอด+ดอกฟักทอง เบี้ยผักขม ผักแกงอ่อมไดชนิดเดียวล้วน ๆ ซักถ้วยแกงก็พอดีแกงหม้อหนึ่ง หรือปนกันสองสามชนิดก็ได้
...เครื่องแกงอ่อมแบบอีสาน เหมือนเครื่องแกงทั่ว ๆ ไป ถามหาพริกแห้ง 2 - 5 เม็ด หอมแดง 2 หัว กระเทียม 2 กลีบ ตะไคร้ 1 หัว ข่า 2 แว่น ปลาร้า 1 ช้อน กระปิ 1 ช้อนโขลกละเอียดจะได้เครื่องแกงสักสองช้อนพูน พอดีใส่แกงอ่อม 1 หม้อ
......เตรียมหนังแห้ง 1 มัด 4 เส้น เผาไฟเตาแกส เปิดไฟอ่อน ๆ คอยพลิกอย่าให้ ไหม้ก่อนสุกสักสิบนาที ผิวจะไหม้ดำเป็นถ่าน คีบออกไปวางให้เย็น ใช้รองเขียงไม้ ทุบด้วย ฆ้อนปอนดหรือขวาน ให้คราบไหม้ดำล่อนออก เหลือแต่เนื้อในของหนังสีน้ำตาลแดง หอม มาก ทุบดีแล้วเอาไปต้มให้นิ่ม เป็นเสร็จการเตรียมหนังพร้อมเอาไปทำกับข้าว
.........เราจะแกงอ่อมหนังสี่เส้น พอแกง เอาหนังที่นิ่มดีแล้วมาหั่นพอคำ จะได้สักถ้วยแกงพอดีน่าจะได้ 1 หม้อแกงพอ ใส่ถ้วยรอไว้ ผักแกงก็ถ้วยหนึ่งพุน ๆ หน่อย เครื่องแกงสักสองช้อน แค่นี้ก็พร้อมทำแกง

........ตั้งหม้อแกง น้ำสักสองถ้วยตะไล ใส่พริกแกง ใบมะกรูดสัก 3 ใบ น้ำเดือด ก็ใส่หนังลงไป เติมน้ำปลาร้า 1 ทัพพี ตามด้วยผักแกง คนให้ทั่วแล้วหยุดรอให้น้ำเดือด ผักเริ่มยุบ เติมน้ำสักแก้วเดียวพอ เพราะน้ำผักก็เยอะแล้ว สักครู่คนแล้วเติมใบแมงลัก ดับไฟ ชิม เติมน้ำปลา ชูรส ลูกโดด พริกขี้หนูสวนสด ๆ สักสิบเม็ด แค่นี้แกงอ่อมก็ พร้อมรบแล้ว

วันเสาร์ที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2562

ทักทายมีนาคม01

วันศุกร์ที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562

ทักทายกุมภา 62

TRAD HOTEL

........เขียนบทร้อยกรองทักทายรายวัน เดือนกุมภาพันธ์ ๒๕๖๒ ปีนี้มี ๒๘ วัน เขียนครบ ๒๘ บท แล้ว
นำมาลงเพจเวบบลอคไว้ เก็บไว้อ่านดูภายหลังครับ อ้อเผยแพร่ให้คนชอบอ่านคำร้อยกรองเข้ามา

อ่านได้ด้วยครับ เพจนี้สร้างเมื่อ 23/02/2562

ขุนทอง ศรีประจง

๒๓ กพ.๒๕๖๒

วันเสาร์ที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2562

รายการงานร้อยกรองเรื่องยาว

.....................เมนูรายการงานแต่งบทร้อยกรอง ผลงานของกระผม นายขุนทอง ศรีประจง เฉพาะที่เป็็น เรื่องยาว และยังเก็บสะสมไว้ไม่ได้ลบทิ้ง
------------------------

นางแตงอ่อนคำฉันท์

ขุนทึงขุนเทืองคำฉันท์

โตเกียวแห่งความหลัง เพจ 4

โตเกียวแห่งความหลังเพจ 3

โตเกียวแห่งความหลัง เพจ 2

โตเกียวแห่งความหลัง เพจที่ 1

โคลงนิราศเมืองเหนือ เพจที่2

โคลงนิราศเมืองเหนือ เพจที่ 3

โคลงนิราศเมืองเหนือ เพจที่ 1

พระราชประวัติ รัชกาลที่ 9

เซียงเหมี่ยง3 ตอน 41-60

เซียงเหมี่ยง 61-76

นางผมหอมกลกลอน

เซียงเหมี่ยง 2 ตอน 21-40

เซียงเหมี่ยงคำโคลงชุดที่ 4

คำโคลงสอนหลาน

บันทึกการอ่านพระราชประวัติ ร 9

ท้าวขูลูนางอั้วคำโคลง

วันศุกร์ที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2562

อนุชีวประวัติ ตอน 1

สาวชวนไปเที่ยวตราดปีที่แล้ว

........วันเด็ก 2562 เขียนรำลึกถึงความหลัง กลายเป็นเล่าชีวประวัติ เป็นเพียงบางส่วน เรียกอนุชีวประวัติคงได้มั้ง เพราะชีวประวัติคงต้องเขียนละเอียดกว่านี้ ก็เขียนเล่นน่ะครับ
ขุนทอง ศรีประจง
12 มค. 2562

รำลึกถึงความหลัง

	รำลึกถึงความหลังครั้งเยาว์วัย	ประมาณได้สิบขวบตามวิถี
	ยังมิเกิดวันเด็กยังไม่มี	เรียนอยู่ที่โนนสังวิทยา
	ปีสองสี่เก้าแปดเรียนมอหนึ่ง	ยังตราตรึงเหตุการณ์นานนักหนา
	ปีสองสี่เก้าเก้าค่อยมีมา	เขาเรียกว่าวันเด็กยังงุนงง
	ครูสั่งให้เข้าแถวเดินขบวน	ท่านชักชวนที่ว่าการจุดประสงค์
	ไปพบนายอำเภอเป็นมั่นคง	จำได้ธงเขียวเหลืองของโรงเรียน
	เขาถือคู่ธงชาตินำขบวน	มิเรรวนเรียบร้อยสถิตเสถียร
	ยืนนิ่งฟังโอวาทนับจำเนียร	บ้างก็เพียรยืนหลับคำนับไป
	โดนมะเหงกเคาะหัวกลัวก็ตื่น	กลับมายืนตรงบ้างยังสงสัย
	เขกหัวกูอยากรู้มันเป็นใคร	ข้าเองใหญ่พอตัวไม่กลัวมึง
	เสียงคุณครูประจำชั้นเพื่อนฟัวร่อ	จำต้องหงอเงียบไปไม่กล้าอึง
	โดนอีกทีสามคราเพื่อฮาตึง	แถมโดนดึงหูเจ็บนี่กระไร
	นานสักครึ่งชั่วโมงโอวาทจบ	ก็ถึงพบอิสระทำไฉน
	ครูเขาปล่อยตามสบายชวนกันไป	กลับบ้านไงเจ็ดกิโลโถสุดเพลิน
	มีทางลัดตัดตรงไปถึงบ้าน	ลัดเลาะผ่านป่าไม้ดังเขาเขิน
	พวกป่าไผ่เต็งรังมันเจริญ	รกชัฏเกินแต่ชอบสนุกดี
	คล้องกะปอมตลอดทางช่างขยัน	เล่นติดพันชอบใจในวิถี
	จนบ่ายคล้อยหิวข้าวมิรอรี	ก่อไฟซีย่างกะปอมมากินกัน
	เปิดห่อข้าวแจ่วบองต้องมีครบ	เป็นระบบมีประจำนำมาสรรพ์
	ผักกระโดนสะเม็ดเด็ดมาพลัน	ฝาดรสมันอร่อยดีทานคนเดียว
	อิ่มบุกป่าฝ่าดงจับกระปอม	จวนค่ำพร้อมถึงบ้านชักหวาดเสียว
	กลัวโดนดุเถลไถลทั้งวันเชียว	แม่ยิ่งเฮี้ยวดุเก่งทำปากดี
	พอดุเสร็จข้าวปลาอาหารพร้อม	แม่มิยอมให้หิวอย่ากลัวหนี
	ดุด่าเสร็จได้กินเป็นทุกที	มิเคยตีแค่หวดลมข่มให้ดู
	ช่วงเข้าเรียนมอหนึ่งที่โนนสัง	ไปพักยั้งบ้านเขาอายอดสู
	ยากปรับตัวทำไฉนมิใครรู้	มิมีครูสอนให้เด็กในเมือง
	ต้องหาบน้ำใส่ตุ่มกลุ้มจริงนัก	เดินไปตักสองกิโลให้นึกเคือง
	ทำกิจบ้านการเรีอนมิได้เรื่อง	เขาว่าเปลืองข้าวน้ำเลี้ยงมากมาย
	เก่งแต่เล่นเลิกเรียนมันเมามัว	ชอบทำตัวไร้สาระมันกระหาย
	ชอบเล่นหมากเกมกระดานดูวุ่นวาย	คุณผู้ชายในตลาดชอบเล่นกัน
	เลิกเรียนผ่านยืนดูจนรู้หมด	ฉลาดกฏกติกาจนน่าขัน
	พอเขาว่างลองเล่นจนติดมัน	มัวติดพันอยากเล่นเกมยึดครอง
	เอาชนะผู้ใหญ่เกมหมากฮอร์ส	มันสุดยอดลุงชอบตอบสนอง
	เจอหน้าชวนเล่นหมากอยากจับจอง	แพ้เด็กต้องแก้มือเขาถือกัน
	เลยต้องช่วยลุงแก้กันบ่อยบ่อย	เจ้าเด็กน้อยมีชื่อลือเล่าขัน
	แพ้เจ้าเด็กมอหนึ่งนี่สำคัญ	แต่เด็กมันเอาจริงไม่เบามือ
	บางร้านยังยอมแพ้ไม่แก้แล้ว	โดนเพื่อนแซวกลัวเด็กมิกล้าหือ
	เล่นจนเขาให้นามว่าเด็กดื้อ	จนได้ชื่อแก่แดดเป็นรู้กัน
	เป็นเด็กบ้านเศรษฐีไม่ดีนัก	มิรู้จักกิจบ้านงานเสกสรรพ์
	โดนบ่นว่านานาสาระพัน	มินานวันต้องลามาเดินเรียน
	เจ็ดกอมอไกลหน่อยพอทนไหว	เช้ามืดไปเดินนานเพื่ออ่านเขียน
	เดินอยู่สองสามเทอมมีเพื่อนเพียร	รุ่นน้องเปลี่ยนชื่อเขาร่วมทางเดิน
	ขึ้นมอสามชวนกันไปอยู่วัด	พ่อก็จัดฝากให้มิได้เขิน
	เป็นศิษย์วัดทุ่งสว่างทางดำเนิน	ดีเหลือเกินฝึกงานได้มากมาย
	ทั้งหลวงพี่หลวงพ่อท่านเรียกใช้	ตักน้ำใส่ตุ่มเต็มสนุกหลาย
	ไปหาบน้ำถึงไกลไม่วุ่นวาย	ชอบกรีดกรายอวดสาวผิวขาวนวล
	ที่บ่อน้ำรอคิวช่วยตักให้	ส่งทรามวัยเรียบร้อยค่อยเหหวน
	ตักของตัวเร็วไวไม่เรรวน	พรรคพวกชวนหาบน้ำกลับวัดไป
	ทำวัตรเช้าจัดการสถานที่	ตามหลวงพี่ทำวัตรขัดนิสัย
	เตรียมบาตรส่งมือท่านให้เร็วไว	ท่านจักได้โปรดสัตว์วัตรประจำ
	กลับมากวาดลานวัดขจัดขยะ	มินานกะไปรับมิถลำ
	พระท่านกลับรับบาตรอุ้มเดินนำ	กิจกรรมตักบาตรบนศาลา
	ตอนเช้าเช้าโยมเขาจะตักบาตร	ค่อยจัดถาดสำรับกับข้าวหนา
	เจ็ดโมงเศษพระขึ้นรีบเข้ามา	จัดน้ำท่าถวายก่อนรอรับงาน
	เขาเรียกให้ไปยกของถวาย	มิวุ่นวายปกติเชิญเรียกขาน
	พวกเด็กวัดเราขยันทุกกิจการ	ดังลูกหลานตายายท่านเมตตา
	พระฉันเสร็จสำรับยกกลับให้	คุณยายได้จัดการเรียบร้อยหนา
	ส่งถ้วยชามถาดเปล่าให้เรามา	ยกไปท่าสระน้ำล้างให้ดี
	จัดใส่เข่งยกไปได้ผึ่งแห้ง	คุณยายแจงสำรับตามวิถี
	แบ่งให้เด็กวัดด้วยท่านปราณี	มิรอรียกไปได้ทานกัน
	สิบเอ็ดคนเด็กวัดยายจัดให้	เสร็จจักได้ทำกิจอื่นพร้อมสรรพ์
	แปดโมงต้องไปเรียนนี่สำคัญ	มีบางวันไปสายมีหวายรอ
	ครูมองหน้าไม่ถามไม่ต้องสอบ	รู้คำตอบเด็กวัดสายอีกหนอ
	คนละสามไม่เรียวตีแค่พอ	ระเบียบขอเบาเบาครูเข้าใจ
	มิได้สายเพราะชอบจะเตร็ดเตร่	มัวโอ้เอ้ชักช้ามาสายไฉน
	แต่กิจวัดบางครามาสายไป	ต้องรับใช้วัดก่อนค่อยมาเรียน
	อยู่มอหนึ่งสองสามที่โนนสัง	ตอนนั้นยังแห่งเดียวสอนอ่านเขียน
	เอกชนท่านจัดมาจำเนียร	ได้พากเพียรศึกษาวิชชาการ
	เขาสอนเป็นชั่วโมงแปลกใจนัก	ได้รู้จักคุณครูสอนประสาน
	ครูละเรื่องวิชาตามเชี่ยวชาญ	ครูบางท่านสอนคณิตวิทยา
	สอนพีชสังคมภาษาไทย	บางคาบได้เรียนอังกฤษประสิทธิ์การ
	คัดเขียนไทยเรียงความและวาดภาพ	มิเคยทราบลูกเสือสนุกสนาน
	ปีหนึ่งมีสามเทอมสอบประมาณ	สามครั้งผ่านสอบซ้อมพร้อมประเมิน
	สอบประเมินเลื่อนชั้นเรียกสอบไล่	ต้องสอบได้เลื่อนชั้นสรรเสริญ
	ญาติพี่น้องยินดีพ่อจำเริญ	สอบตกเกินเจ็บอกกว่าตกตาล
	ต้องซ้ำขั้นหนึ่งปีมันเจ็บปวด	สมัยทวดเขาประเมินจัดสอบสาน
	เราสอบได้ที่หนึ่งมานับนาน	ประถมผ่านที่หนึ่งมาสี่ปี
	มัธยมเป็นหนึ่งยึดไว้ได้	สบายใจเรื่องเรียนเพียรวิถี
	เขาจัดเรียนกวดวิชาเรามิมี	ค่าเรียนชี้แพงไปไม่มีเงิน
	แต่ผลสอบที่หนึ่งประจำเสมอ	พวกเพื่อนเกลอมันล้อจนนึกเขิน
	มึงรู้จักข้อสอบดีเหลือเกิน	ที่หนึ่งเพลินทุกทีบักหมีดำ
	ความจริงเรืองเรียนดีเคยมีชื่อ	นามระบือสอบปอสี่นี่น่าขำ
	คะแนนสูงที่หนึ่งยังจดจำ	ที่อำเภอกมลาไสยชนะมา
	เขาให้สิทธิ์เรียนต่อหกปีครบ	เรียนจนจบมัธยมกิจศึกษา
	แต่ก็พลาดครอบครัวย้ายอำลา	สืบเสาะหาที่ทำกินย้ายถิ่นเดิม
	กาฬสินธุ์ถิ่นเก่ากมลาไสย	เก้าแปดได้ย้ายมาศึกษาเสริม
	มัธยมโนนสังเรียนต่อเติม	ตอนนี้เริ่มเป็นคนเมืองอุดร
	สามปีจบมอสามตามที่หมาย	พ่อให้ย้ายเรียนเกษตรอนุสสรณ์
	สองพันห้าร้อยหนึ่งจึงต้องจร	แบบกินนอนที่ชัยภูมิประจำการ
	เขารับเด็กสองห้องเก้าสิบคน	ห้องแรกผลจากคัดตามที่ขาน
	นักเรียนทุนเรียนดีคัดคนชาญ	จังหวัดผ่านแผนเขตเกษตรกรรม
	เหลือสอบเลือกทั่วไปสี่สิบห้า	พ่อเราพาไปสอบยังนึกขำ
	ได้ที่สามสิบเก้ายังจดจำ	เจ็บใจซ้ำมิเคยโหล่โง่หรือเรา
	แต่นั้นมาตั้งใจใฝ่ศึกษา	อ่านตำรามากมายให้หายเขลา
	ห้องสมุดโรงเรียนก็มิเบา	อ่านจบเมาแทบทุกเล่มสบายสบาย
	เว้นเฉพาะภาษาต่างประเทศ	มันมีเหตุอ่านมิออกยากเหลือหลาย
	ภาษาไทยอ่านได้มีมากมาย	จนกลับกลายเป็นหนอนแทะตำรา
	ห้องสมุดโรงเรียนหมดสนุก	อ่านทุกเล่มอ่านไวด้วยเชียวหนา
	สามร้อยใบต่อวันคืออัตรา	ฝึกปรือมาต้องทำประจำวัน
	พวกการตูนนิยายช่วยได้มาก	มิลำบากสามร้อยยังนึกขัน
	หนังสือภาพเปิดดูนับหน้ามัน	สามร้อยนั่นน้อยไปไม่เยากเย็น
	พอสอบไล่แปลกดีได้ที่หนึ่ง	แถมยังตรึงเอาไว้ให้ได้เห็น
	คนเรียนเก่งของจริงต้องเรียนเป็น	ดูเปอร์เซ็นต์แปดสิบบวกทุกเทอมไป
	สามปีจบเกษตรได้ที่หนึ่ง	แต่ก็ถึงตอนจบเหตุไฉน
	ปีสองห้าศูนย์สามเขารับให้	มีสิทธิ์ได้สอบรับราชการ
	ครูมอหกประถมรุ่นสุดท้าย	อีกมากมายเพื่อนเราเขาประสาน
	พวกเกษตรตำบลคนทำงาน	ขาดคนท่านรักเพิ่มมอหกไป
	เสียดายเราอายุต่ำกว่าเกณฑ์	แค่รู้เห็นมิมีสิทธิ์ทำไฉน
	ยังมิขึ้นทะเบียนทหารไง	สิบแปดไซร้เขารับเข้าทำงาน
	ต้องรออีกสองปีถึงมีสิทธิ์	แต่เขาปิดรับแล้วฟังว่าขาน
	เลิกรับครูมอหกประจำการ	จะต้องผ่านปอกอศอประกาศมี
	พวกเกษตรตำบลรับสูงขึ้น	จนชักมึนทำไฉนในวิถี
	เคยวาดหวังเอาไว้สิบแปดปี	คงเปรมปรีดิ์ได้สอบระบอบการ
	เป็นอันจบไม่มีที่ให้สอบ	ถึงมิชอบอยู่เรือนเพื่อเขาขาน
	ถามอยู่เรื่อยเมื่อไรจะได้งาน	อายนะท่านเรียนจบว่างวันวัน
	สาระพัดสำเนียงเสียงติฉิน	ยินเขาว่าเรียนไปไม่สร้างสรรค์
	เสียเงินทองมากมายนับหมื่นพัน	งานสักอันก็ไม่มีไม่สมควร
	มิอยากยินก็ต้องฟังพลังตก	ยากจักยกใจสู้ดูน่าสรวล
	คงเป็นช่วงตกอับกลับนึกชวน	ให้ทบทวนชีวิตอนิจจัง
	ปีสองห้าหนึ่งศูนย์พูนสวัสดิ์	อัตคัตชีวิตที่ผิดหวัง
	ถึงคราวเปลียนทางดีคงจีรัง	ได้ขึ้นฝั่งโลกธรรมบรรพขา
	ได้เข้าบวชเป็นพระละเคหาสน์	ฝึกฉลาดทางธรรมนำศึกษา
	ตรีโทเอกเปรียญพากเพียรมา	เป็นมหาสี่ประโยคโชคชำนาญ
	มีโอกาสช่วยศาสนกิจ	สั่งสอนศิษย์นักธรรมนำประสาน
	สอนเปรียญสองสามกระทำการ	รักทำงานตอบแทนคุณธรรม
	เป็นเลขาเจ้าคณะอยู่สามปี	จบกันที่หนึ่งหกตกตอนขำ
	ลาสิกขาบรรจุครูประจำ	ประกอบกรรมจนเกษียณหกสิบปี

วันอังคารที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2562

เมนูงานเขียน

วันอังคารที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2562

อั่วเห็ดแค่นหลามหอยขม