รายการงานร้อยกรองเรื่องยาว

.....................เมนูรายการงานแต่งบทร้อยกรอง ผลงานของกระผม นายขุนทอง ศรีประจง เฉพาะที่เป็็น เรื่องยาว และยังเก็บสะสมไว้ไม่ได้ลบทิ้ง
------------------------

นางแตงอ่อนคำฉันท์

ขุนทึงขุนเทืองคำฉันท์

ท้าวก่ำกาดำ คำฉันท์

ปลาบู่ทอง คำฉันท์

นิทานอีสป 51-100

นิทานอีสป 1-50

โตเกียวแห่งความหลัง เพจ 4

โตเกียวแห่งความหลังเพจ 3

โตเกียวแห่งความหลัง เพจ 2

โตเกียวแห่งความหลัง เพจที่ 1

โคลงนิราศเมืองเหนือ เพจที่2

โคลงนิราศเมืองเหนือ เพจที่ 3

โคลงนิราศเมืองเหนือ เพจที่ 1

พระราชประวัติ รัชกาลที่ 9

เซียงเหมี่ยง3 ตอน 41-60

เซียงเหมี่ยง 61-76

นางผมหอมกลกลอน

เซียงเหมี่ยง 2 ตอน 21-40

เซียงเหมี่ยงตอน1-20

นิราศดอยอ่างขาง1

นิราศไทรโยค1

นิราศไทรโยค 2

เซียงเหมี่ยงคำโคลงชุดที่ 4

คำโคลงสอนหลาน

บันทึกการอ่านพระราชประวัติ ร 9

ภูกระดึงรำลึก 2

ภูกระดึงรำลึก 1

ท้าวขูลูนางอั้ว 2

ท้าวขูลูนางอั้ว 1

นางผมหอมกลกลอน

ท้าวขูลูนางอั้วคำโคลง

อนุชีวประวัติ ตอน 1

                                                                 

                                                             สาวชวนไปเที่ยวตราดปีที่แล้ว

                                           
........วันเด็ก 2562 เขียนรำลึกถึงความหลัง กลายเป็นเล่าชีวประวัติ เป็นเพียงบางส่วน เรียกอนุชีวประวัติคงได้มั้ง เพราะชีวประวัติคงต้องเขียนละเอียดกว่านี้ ก็เขียนเล่นน่ะครับ 
                                                                             ขุนทอง ศรีประจง
                                                                                    12 มค. 2562

รำลึกถึงความหลัง

รำลึกถึงความหลังครั้งเยาว์วัย ประมาณได้สิบขวบตามวิถี ยังมิเกิดวันเด็กยังไม่มี เรียนอยู่ที่โนนสังวิทยา ปีสองสี่เก้าแปดเรียนมอหนึ่ง ยังตราตรึงเหตุการณ์นานนักหนา ปีสองสี่เก้าเก้าค่อยมีมา เขาเรียกว่าวันเด็กยังงุนงง ครูสั่งให้เข้าแถวเดินขบวน ท่านชักชวนที่ว่าการจุดประสงค์ ไปพบนายอำเภอเป็นมั่นคง จำได้ธงเขียวเหลืองของโรงเรียน เขาถือคู่ธงชาตินำขบวน มิเรรวนเรียบร้อยสถิตเสถียร ยืนนิ่งฟังโอวาทนับจำเนียร บ้างก็เพียรยืนหลับคำนับไป โดนมะเหงกเคาะหัวกลัวก็ตื่น กลับมายืนตรงบ้างยังสงสัย เขกหัวกูอยากรู้มันเป็นใคร ข้าเองใหญ่พอตัวไม่กลัวมึง เสียงคุณครูประจำชั้นเพื่อนฟัวร่อ จำต้องหงอเงียบไปไม่กล้าอึง โดนอีกทีสามคราเพื่อฮาตึง แถมโดนดึงหูเจ็บนี่กระไร นานสักครึ่งชั่วโมงโอวาทจบ ก็ถึงพบอิสระทำไฉน ครูเขาปล่อยตามสบายชวนกันไป กลับบ้านไงเจ็ดกิโลโถสุดเพลิน มีทางลัดตัดตรงไปถึงบ้าน ลัดเลาะผ่านป่าไม้ดังเขาเขิน พวกป่าไผ่เต็งรังมันเจริญ รกชัฏเกินแต่ชอบสนุกดี คล้องกะปอมตลอดทางช่างขยัน เล่นติดพันชอบใจในวิถี จนบ่ายคล้อยหิวข้าวมิรอรี ก่อไฟซีย่างกะปอมมากินกัน เปิดห่อข้าวแจ่วบองต้องมีครบ เป็นระบบมีประจำนำมาสรรพ์ ผักกระโดนสะเม็ดเด็ดมาพลัน ฝาดรสมันอร่อยดีทานคนเดียว อิ่มบุกป่าฝ่าดงจับกระปอม จวนค่ำพร้อมถึงบ้านชักหวาดเสียว กลัวโดนดุเถลไถลทั้งวันเชียว แม่ยิ่งเฮี้ยวดุเก่งทำปากดี พอดุเสร็จข้าวปลาอาหารพร้อม แม่มิยอมให้หิวอย่ากลัวหนี ดุด่าเสร็จได้กินเป็นทุกที มิเคยตีแค่หวดลมข่มให้ดู ช่วงเข้าเรียนมอหนึ่งที่โนนสัง ไปพักยั้งบ้านเขาอายอดสู ยากปรับตัวทำไฉนมิใครรู้ มิมีครูสอนให้เด็กในเมือง ต้องหาบน้ำใส่ตุ่มกลุ้มจริงนัก เดินไปตักสองกิโลให้นึกเคือง ทำกิจบ้านการเรีอนมิได้เรื่อง เขาว่าเปลืองข้าวน้ำเลี้ยงมากมาย เก่งแต่เล่นเลิกเรียนมันเมามัว ชอบทำตัวไร้สาระมันกระหาย ชอบเล่นหมากเกมกระดานดูวุ่นวาย  คุณผู้ชายในตลาดชอบเล่นกัน เลิกเรียนผ่านยืนดูจนรู้หมด ฉลาดกฏกติกาจนน่าขัน พอเขาว่างลองเล่นจนติดมัน มัวติดพันอยากเล่นเกมยึดครอง เอาชนะผู้ใหญ่เกมหมากฮอร์ส มันสุดยอดลุงชอบตอบสนอง เจอหน้าชวนเล่นหมากอยากจับจอง แพ้เด็กต้องแก้มือเขาถือกัน เลยต้องช่วยลุงแก้กันบ่อยบ่อย เจ้าเด็กน้อยมีชื่อลือเล่าขัน แพ้เจ้าเด็กมอหนึ่งนี่สำคัญ แต่เด็กมันเอาจริงไม่เบามือ บางร้านยังยอมแพ้ไม่แก้แล้ว โดนเพื่อนแซวกลัวเด็กมิกล้าหือ เล่นจนเขาให้นามว่าเด็กดื้อ จนได้ชื่อแก่แดดเป็นรู้กัน เป็นเด็กบ้านเศรษฐีไม่ดีนัก มิรู้จักกิจบ้านงานเสกสรรพ์ โดนบ่นว่านานาสาระพัน มินานวันต้องลามาเดินเรียน เจ็ดกอมอไกลหน่อยพอทนไหว เช้ามืดไปเดินนานเพื่ออ่านเขียน เดินอยู่สองสามเทอมมีเพื่อนเพียร รุ่นน้องเปลี่ยนชื่อเขาร่วมทางเดิน ขึ้นมอสามชวนกันไปอยู่วัด พ่อก็จัดฝากให้มิได้เขิน เป็นศิษย์วัดทุ่งสว่างทางดำเนิน ดีเหลือเกินฝึกงานได้มากมาย ทั้งหลวงพี่หลวงพ่อท่านเรียกใช้ ตักน้ำใส่ตุ่มเต็มสนุกหลาย ไปหาบน้ำถึงไกลไม่วุ่นวาย ชอบกรีดกรายอวดสาวผิวขาวนวล ที่บ่อน้ำรอคิวช่วยตักให้ ส่งทรามวัยเรียบร้อยค่อยเหหวน ตักของตัวเร็วไวไม่เรรวน พรรคพวกชวนหาบน้ำกลับวัดไป ทำวัตรเช้าจัดการสถานที่ ตามหลวงพี่ทำวัตรขัดนิสัย เตรียมบาตรส่งมือท่านให้เร็วไว ท่านจักได้โปรดสัตว์วัตรประจำ กลับมากวาดลานวัดขจัดขยะ มินานกะไปรับมิถลำ พระท่านกลับรับบาตรอุ้มเดินนำ กิจกรรมตักบาตรบนศาลา ตอนเช้าเช้าโยมเขาจะตักบาตร ค่อยจัดถาดสำรับกับข้าวหนา เจ็ดโมงเศษพระขึ้นรีบเข้ามา จัดน้ำท่าถวายก่อนรอรับงาน เขาเรียกให้ไปยกของถวาย มิวุ่นวายปกติเชิญเรียกขาน พวกเด็กวัดเราขยันทุกกิจการ ดังลูกหลานตายายท่านเมตตา พระฉันเสร็จสำรับยกกลับให้ คุณยายได้จัดการเรียบร้อยหนา ส่งถ้วยชามถาดเปล่าให้เรามา ยกไปท่าสระน้ำล้างให้ดี จัดใส่เข่งยกไปได้ผึ่งแห้ง คุณยายแจงสำรับตามวิถี แบ่งให้เด็กวัดด้วยท่านปราณี มิรอรียกไปได้ทานกัน สิบเอ็ดคนเด็กวัดยายจัดให้ เสร็จจักได้ทำกิจอื่นพร้อมสรรพ์ แปดโมงต้องไปเรียนนี่สำคัญ มีบางวันไปสายมีหวายรอ ครูมองหน้าไม่ถามไม่ต้องสอบ รู้คำตอบเด็กวัดสายอีกหนอ คนละสามไม่เรียวตีแค่พอ ระเบียบขอเบาเบาครูเข้าใจ มิได้สายเพราะชอบจะเตร็ดเตร่ มัวโอ้เอ้ชักช้ามาสายไฉน แต่กิจวัดบางครามาสายไป ต้องรับใช้วัดก่อนค่อยมาเรียน อยู่มอหนึ่งสองสามที่โนนสัง ตอนนั้นยังแห่งเดียวสอนอ่านเขียน เอกชนท่านจัดมาจำเนียร ได้พากเพียรศึกษาวิชชาการ เขาสอนเป็นชั่วโมงแปลกใจนัก ได้รู้จักคุณครูสอนประสาน ครูละเรื่องวิชาตามเชี่ยวชาญ ครูบางท่านสอนคณิตวิทยา สอนพีชสังคมภาษาไทย บางคาบได้เรียนอังกฤษประสิทธิ์การ คัดเขียนไทยเรียงความและวาดภาพ มิเคยทราบลูกเสือสนุกสนาน ปีหนึ่งมีสามเทอมสอบประมาณ สามครั้งผ่านสอบซ้อมพร้อมประเมิน สอบประเมินเลื่อนชั้นเรียกสอบไล่ ต้องสอบได้เลื่อนชั้นสรรเสริญ ญาติพี่น้องยินดีพ่อจำเริญ สอบตกเกินเจ็บอกกว่าตกตาล ต้องซ้ำขั้นหนึ่งปีมันเจ็บปวด สมัยทวดเขาประเมินจัดสอบสาน เราสอบได้ที่หนึ่งมานับนาน ประถมผ่านที่หนึ่งมาสี่ปี มัธยมเป็นหนึ่งยึดไว้ได้ สบายใจเรื่องเรียนเพียรวิถี เขาจัดเรียนกวดวิชาเรามิมี ค่าเรียนชี้แพงไปไม่มีเงิน แต่ผลสอบที่หนึ่งประจำเสมอ พวกเพื่อนเกลอมันล้อจนนึกเขิน มึงรู้จักข้อสอบดีเหลือเกิน ที่หนึ่งเพลินทุกทีบักหมีดำ ความจริงเรืองเรียนดีเคยมีชื่อ นามระบือสอบปอสี่นี่น่าขำ คะแนนสูงที่หนึ่งยังจดจำ ที่อำเภอกมลาไสยชนะมา เขาให้สิทธิ์เรียนต่อหกปีครบ เรียนจนจบมัธยมกิจศึกษา แต่ก็พลาดครอบครัวย้ายอำลา สืบเสาะหาที่ทำกินย้ายถิ่นเดิม กาฬสินธุ์ถิ่นเก่ากมลาไสย เก้าแปดได้ย้ายมาศึกษาเสริม มัธยมโนนสังเรียนต่อเติม ตอนนี้เริ่มเป็นคนเมืองอุดร สามปีจบมอสามตามที่หมาย พ่อให้ย้ายเรียนเกษตรอนุสสรณ์ สองพันห้าร้อยหนึ่งจึงต้องจร แบบกินนอนที่ชัยภูมิประจำการ เขารับเด็กสองห้องเก้าสิบคน ห้องแรกผลจากคัดตามที่ขาน นักเรียนทุนเรียนดีคัดคนชาญ จังหวัดผ่านแผนเขตเกษตรกรรม เหลือสอบเลือกทั่วไปสี่สิบห้า พ่อเราพาไปสอบยังนึกขำ ได้ที่สามสิบเก้ายังจดจำ เจ็บใจซ้ำมิเคยโหล่โง่หรือเรา แต่นั้นมาตั้งใจใฝ่ศึกษา อ่านตำรามากมายให้หายเขลา ห้องสมุดโรงเรียนก็มิเบา อ่านจบเมาแทบทุกเล่มสบายสบาย เว้นเฉพาะภาษาต่างประเทศ มันมีเหตุอ่านมิออกยากเหลือหลาย ภาษาไทยอ่านได้มีมากมาย จนกลับกลายเป็นหนอนแทะตำรา ห้องสมุดโรงเรียนหมดสนุก อ่านทุกเล่มอ่านไวด้วยเชียวหนา สามร้อยใบต่อวันคืออัตรา ฝึกปรือมาต้องทำประจำวัน พวกการตูนนิยายช่วยได้มาก มิลำบากสามร้อยยังนึกขัน หนังสือภาพเปิดดูนับหน้ามัน สามร้อยนั่นน้อยไปไม่เยากเย็น พอสอบไล่แปลกดีได้ที่หนึ่ง แถมยังตรึงเอาไว้ให้ได้เห็น คนเรียนเก่งของจริงต้องเรียนเป็น ดูเปอร์เซ็นต์แปดสิบบวกทุกเทอมไป สามปีจบเกษตรได้ที่หนึ่ง แต่ก็ถึงตอนจบเหตุไฉน ปีสองห้าศูนย์สามเขารับให้ มีสิทธิ์ได้สอบรับราชการ ครูมอหกประถมรุ่นสุดท้าย อีกมากมายเพื่อนเราเขาประสาน พวกเกษตรตำบลคนทำงาน ขาดคนท่านรักเพิ่มมอหกไป เสียดายเราอายุต่ำกว่าเกณฑ์ แค่รู้เห็นมิมีสิทธิ์ทำไฉน ยังมิขึ้นทะเบียนทหารไง สิบแปดไซร้เขารับเข้าทำงาน ต้องรออีกสองปีถึงมีสิทธิ์ แต่เขาปิดรับแล้วฟังว่าขาน เลิกรับครูมอหกประจำการ จะต้องผ่านปอกอศอประกาศมี พวกเกษตรตำบลรับสูงขึ้น จนชักมึนทำไฉนในวิถี เคยวาดหวังเอาไว้สิบแปดปี คงเปรมปรีดิ์ได้สอบระบอบการ เป็นอันจบไม่มีที่ให้สอบ ถึงมิชอบอยู่เรือนเพื่อเขาขาน ถามอยู่เรื่อยเมื่อไรจะได้งาน อายนะท่านเรียนจบว่างวันวัน สาระพัดสำเนียงเสียงติฉิน ยินเขาว่าเรียนไปไม่สร้างสรรค์ เสียเงินทองมากมายนับหมื่นพัน งานสักอันก็ไม่มีไม่สมควร มิอยากยินก็ต้องฟังพลังตก ยากจักยกใจสู้ดูน่าสรวล คงเป็นช่วงตกอับกลับนึกชวน ให้ทบทวนชีวิตอนิจจัง ปีสองห้าหนึ่งศูนย์พูนสวัสดิ์ อัตคัตชีวิตที่ผิดหวัง ถึงคราวเปลียนทางดีคงจีรัง ได้ขึ้นฝั่งโลกธรรมบรรพขา ได้เข้าบวชเป็นพระละเคหาสน์ ฝึกฉลาดทางธรรมนำศึกษา ตรีโทเอกเปรียญพากเพียรมา เป็นมหาสี่ประโยคโชคชำนาญ มีโอกาสช่วยศาสนกิจ สั่งสอนศิษย์นักธรรมนำประสาน สอนเปรียญสองสามกระทำการ รักทำงานตอบแทนคุณธรรม เป็นเลขาเจ้าคณะอยู่สามปี จบกันที่หนึ่งหกตกตอนขำ ลาสิกขาบรรจุครูประจำ ประกอบกรรมจนเกษียณหกสิบปี

ทักทายกันตอนที่ ๔

...........เดินรอบบ้านแล้ว วันนี้ออกมานั่งนอกชาน มีเก้าอี้ไม้ชิงชัน แบบเก้าอี้ผ้าใบ ปรับเอนนอนเล่นได้ หยิบหนังสือ สองสามเล่มมานอนอ่านเล่น เป็นหนังสือพุทธศาสนสุภาษิต เอามาอ่านทบทวนดูเวลา เขียนถึงจะได้เขียนตรงความหมายของภาษิต  ส่วนภาพนี้ยายถ่ายตอนไปเที่ยวตราด ไปทานข้าวร้าน ริมหาดทราย มองเห๊นเกาะช้างอยู่ไม่ไกล เดินมาเห็นตุ๊กตาน่ารัก ขอถ่ายภาพกับตุ๊กตา ก็ตามสบาย

	วันที่ ๗ -๘ มกราคม ๒๕๖๒
	มาแล้วตามสัญญา	จะพาชมนะคุณหนู
	มาโร่มายืนดู	จะติดตามเพราะชอบไป
	วันนี้นั่งบนชาน	ดอกพุดบานหอมไฉน
	เอนลงเก้าอี้ไม้	มาโดดมาเจ้าหมาซน
	ทาโรโดดมาก่อน	มันชอบนอนเบียดกับคน
	นอนตักท่ารุกรน	คงกลัวห้ามตามสบาย
	วันนี้มีตำรา	หยืนเอามาก่อนทำหาย
	ของฝากจากคุณยาย	ไปงานศพเขาแจกมา
	เรื่องพุทธภาษิต	ข้อคิดมากมายหนา
	อ่านไปจากตำรา	พาขบคิดให้เข้าใจ
	อัตตาหินาโถ	อัตตโนมิสงสัย
	คนอื่นพึ่งเมื่อใด	ยังละอ่อนมีแข็งแรง
	ฝึกตนให้ฉลาด	จนสามารถแลเข้มแข็ง
	พลังกายปัญญาแกร่ง	พร้อมทุกการงานหนักเบา
	เมื่อนั่นพึ่งตนได้	แกร่งวินัยมิขลาเขลา
	ทำงานด้วยชาญเชาวน์	ย่อมเจริญเป็นมงคล
	อัตตาหเวชิตัง	เสยโยฟังชนะตน
	วิเศษนักเลิศล้น	กว่าชนะคนทั่วไป
	ชนะคนอื่นมิยาก	หากหวังชนะใคร
	ต้องดีกว่าเขาได้	ทุกกรรมกายจิตวาจา
	ฉลาดเชาวน์วิชชา	ทั้งองอาจทำการงาน
	แนวทางชนะเขา	ฝึกปรือเอาจนชำนาญ
	สักวันคงได้ผ่าน	ชนะได้ดังเจตนา
	แต่มีอยู่คนหนึ่ง	ช่างเข้าถึงยากแลหา
	ตัวตนอยู่กันมา	ยิ่งนานวันยิ่งงุนงง
	มันชอบสั่งการเรา	นั่นจะเอาแหละประสงค์
	รับหามาอย่างง	ขนมนั่นแหละชอบใจ
	เสื้อผ้าทรวดทรงงาม	หลากสีตามนั่นเห็นไหม
	ของกินก็อยากได้	ซื้อให้หน่อยอยากจะกิน
	จักรยานเบื่อแล้วหนา	มอไซด์น่าอย่าติดฉิน
	มีสาวซ้อนท้ายบิน	เพื่อนเขาทำน่าชื่นชม
	ตามใจตนมิใช่ง่าย	ช่างหลากหลายชักขื่นขม
	เบรคยากตามอารมณ์	สุดลำบากยากมิเบา
	สมควรรู้ประมาณ	รู้จักการมีควรเขลา
	ตามใจตนเกินเรา	จะลำบากยุ่งยากใจ
	ชนะตนกำกับดี	แล้วจักมีมากมงคล
	ฝึกตนให้ฉลาด	มิให้พลาดอกุศล
	ละบาปมิหมองมน	ทำถูกต้องครรลองธรรม
	ชำระจิตสดใส	ควบคุมใจมิถลำ
	ทางบาปหรือมนต์ดำ	มิอาจข้องห่างเภทภัย

ทักทายกันตอนที่ ๓

                                                 ไปเที่ยวหน้าหนาว คล้ายแถวภูเรือ
โพสเมื่อ ๖ มกราคม ๒๕๖๒

	มีเสียงเรียกร้องตา	ดังดงป่าก็ดูสม
	บ้านตาหอมตามลม	เล็บมือนางโชยชื่นใจ
	พวกสัตว์มีไหมครับ	ตาชอบจับก่อนจริงไหม
	เข้าป่าชอบเดินไพร	รอบบ้านตาน่าจะมี
	อยากดูตาชมสัตว์	จัดให้หน่อยลองดูถี
	บ้ายออยู่พอดี	ได้จ้าได้จัดให้ดู
	วิ่งชนจากด้านหลัง	มิระวังล้มนะหนู
	ทาโร่ซนมากรู้	ชอบกระโดดชนขาเรา
	อีกตัวคุณคุกกี้	นี่ก็หมาไม่มีเหงา
	วิ่งตามดังเป็นเงา	เดินรอบบ้านก็ตามมา
	ผ่านหน้าคอนโดบึ๊ก	เสียงระทึกเห่าดังหวา
	เสียงดังคงโกรธา	เจ้าทาโร่เดินใกล้กรง
	สี่ตัวขังเอาไว้	จะปล่อยให้มิลืมหลง
	หกโมงจะปล่อยลง	เป็นหมายามตลอดคืน
	ชื่อบั๊กและบึ๊กหนุ่ม	สองตัวคุมอยู่ยามยืน
	หมาสาวสองชู้ชื่น	ซูกับซ่ามาช่วยกัน
	รวมแล้วหมาหกตัว	มิต้องกลัวจะเงียบงัน
	ยามหอนหนวกหูพลัน	หมาหกตัวหอนระงม
	กลางวันหมาเข้ากรง	บ้านเงียบลงสงบสม
	สัตว์อื่นมีให้ชม	เงียบเงียบไว้จะได้ดู
	กลุ่มแรกนกกางเขน	แวะมาเล่นเชิญหนูหนู
	รดน้ำต้นไม้รู้	โฉบมาจับดื่มน้ำกัน
	นกปรอดเงียบอยู่นาน	รังข้างบ้านยังนึกขัน
	มีลูกเลิกเงียบงัน	ส่งเสียงดังระวังภัย
	พวกมันหัดลูกบิน	เซ็งแซ่ยินยังสงสัย
	นึกว่ามันมีภัย	ที่แท้ฝึกลูกนักบิน
	หมาเห่ากันเซ็งแซ่	อะไรแน่น่าติฉิน
	อยู่อยู่ก็ได้ยิน	เจ้าบึ๊กบั๊กเห่าแข่งกัน
	แอบมองสิ่งหน้าต่าง	ตัวที่ย่างเยื้องนึกขัน
	กินข้าวเศษหมามัน	มิสนเสียงหมาเห่าเลย
	ตัวเงินตัวทองเขา	เก่งมิเบามันเดินเฉย
	มาบ่อยเพราะมันเคย	โผล่จากท่อมาบ้านเรา
	กรงหมาเศษอาหาร	มันพบพานเลือกเก็บเอา
	หมาเห็นส่งเสียงเห่า	มันมิสนเดินเรื่อยไป
	บ่ายคล้อยปล่อยทาโร่	มันเห่าโห่นึกสงสัย
	ตัวเหี้ยยังมิไป	ปีนเสาเรือนมองหมามัน
	คุกกี้มาอีกตัว	วิ่งกันมั่วยังนึกขัน
	มันอยู่สูงปานนั้น	มันมิกลัวหมาหน่อยเลย
	มันชอบปีหลังคา	กระโดดหาพุ่มไม้เฉย
	ลับหายป่าตามเคย	ข้างบ้านเรารกชัฏดี
	ตัวเต่านานานมา	เจ้าทาโร่เห่ามิหนี
	คว่ำหน้าเชิญเห่าซี	เต่ามิกล้วหลับสบาย
	ทาโร่เห่าหมดแรง	เต่ามันแกล้งทำเป็นตาย
	เบื่อนักมิย่างย้าย	หมดอารมณ์เห่าไม่มัน
	วันนี้มีแซงแซว	อีกเสียงแว่วนกเขาขัน
	โพระดกแอบมานั่น	รู้จักนะเชิญจ้าเชิญ
	นกเขานกกระจอก	พิราบบอกเขามิเขิน
	มาหาเหยื่อเพลิดเพลิน	ธัญญพืชบ้านนี้มี
	งูเขียวเลี้ยวลัดเลาะ	เกาะกิ่งไม้อำพรางสี
	ซุ้มเล็บมือนางชี้	ก่อนเด็ดดมเคาะแรงแรง
	งูเห่านานนานมา	ซู่ซ่าเห่าทำเสียงแข็ง
	จัดกัดอวดสำแดง	ต้องไล่งูไปไวไว
	งูสิงก็มาด้วย	ช้วยบ้านเราเป็นพงไพร
	รกมากหรืออย่างไร	แวะมาเยือนเหมือนถิ่นมัน
	วันหนึ่งเจองูหลาม	มิไถ่ถามยังนึกขัน
	หมาเจอสนุกกัน	ช่วยมิทันดับแน่นอน
	ยังดีที่ยายเจอ	เรายังเซ่อจนยายค้อน
	โทรเรียกหน่วยงานจร	ช่วยจับไปปล่อยให้ที
	จบได้แหละขอรับ	กลับขึ้นบ้านเหนื่อยอีหลี
	รดน้ำเสร็จพอดี	วันหลังค่อยมาเดินดู

ทักทายกัน ตอนที่ ๒

วันที่ ๔ มกราคม ๒๕๖๒  กาพย์ยานี ๑๑

ผ่านมาวันที่สี่ ศุกร์แล้วนี่ขอเดินชม ต้นไม้รอบบ้านผม ปลูกเอาไว้ไม้มากมาย บ้านเราแบบชั้นเดียว อยากลงเที่ยวสะดวกหลาย หน้าบ้านมิวุ่นวาย สองขั้นเองลงบันได ซ้ายมือเป็นตอปลอม ท่อเตรียมพร้อมปลูกดอกไม้ พีวีซีขนาดใหญ่ ซักแปดนิ้วพอประมาณ หุ้มด้วยกระสอบป่าน ตะแกรงสานอีกชั้นดี เอาไม้พวกต้นหวาย เพราะปลูกง่ายสับปะรสสี หุ้มกาบมะพร้าวมี มัดรอบชิดเป็นวงกลม วางแผนไว้สี่ชั้น ตรงยอดนั้นดูเหมาะสม กระถางปิดรูกลม พญานาคราชงาม ปล่อยเลื้อยสักสี่ก้าน เลื้อยหย่อนยานมิต้องถาม ถูกใจสวยทุกยาม อยู่บนยอดตอไม้เทียม รอบท่อกะเลกะร่อน แกมหวายอ่อนตามที่เตรียม สับปะรดแกมดีเยี่ยม เบียดแน่นทึบเป็นวงกลม สี่ชั้นจัดสี่วง งามรูปทรงดูเหมาะสม ตอเทียมเสร็จน่าชม เป็นตอเขียวสบายตา ทำไว้เพียงสองท่อ ตอประดับเสาบ้านหนา ใครเห็นมักสงกา อะไรหวาปลูกได้ไง พอเห็นกาบมะพร้าว อัดแน่นราวหมดสงสัย เปียกน้ำสบายใจ ต้นไม้ชอบมันชุ่มเย็น ใส่ปุ๋ยขี้ค้างคาว มีบางคราวปุ๋ยดินเห็น ใส้เดือนดินถุงเป็น ดินพิเศษใส่เข้าไป อีกพวกปุ๋ยเคมี ใส่ก็ดีพวกเร่งใบ เขียวงามชักชอบใจ งามตอไม้เขียวขจี คุณยายชอบหอยกาบ เพิ่งจะทราบตรงสองสี ตรงเขียวก็สดดี ตัดกับม่วงพุ่มพวงงาม ห้อยย้อยหนวดฤาษี พวงดกดีเคยไถ่ถาม ผูกร้อยห้อยไว้ตาม ราวหน้าบ้านไม่มีดิน รดน้ำสามวันที แต่งามดีทนดังหิน มินานพวงใหญ่ชิน จึงแยกให้ปลูกง่ายดาย เคยลองกาบมะพร้าว เป็นแกนยาวรอบเป็นสาย เส้นหนวดเรียงรอบราย เชือกปอมัดรัดเบาเบา รดน้ำชุ่มได้นาน คงชื่นบานโตเป็นเถา งอกงามเร็วมากเข้า ได้ขยายกันเรื่อยไป ตรงตอกะเรกะร่อน มัดติดท่อนตอตรงไหน พอติดแตกยอดใบ หนาทึบโอ้อวดพุ่มงาม บางทีเห็นมีดอก นึกว่าหลอกเลยมาถาม คุณกูจึงเห็นยาม มันมีดอกเหมือนบ้านเรา โคนตอมีกระถาง วางเรียงรายพวกว่านเขา กวักมรกตเจ้า คชเศวตยาวแหลมเรียว งามดีธรณีสาร ยามดอกบานแดงก้านเขียว เปราะหอมหอมนักเชียว สาวรุ่นทวดประประจำ เสน่ห์จันแบบขาว ก้านอวบยาวเคยยินขำ พกหัวกัดขย้ำ ไปจีบสาวเสน่ห์แรง ๕ มกราคม ๒๕๖๒       กาพย์ฉบัง ๑๖                                                     ทักกันวันที่ห้าแจ้ง อยากจักเปลี่ยนแปลง ลองใช้เป็นกาพย์ฉบัง จังหวะเป็นคู่ระวัง ชมสวนก็ยัง รอบบ้านต้นไม้มากมี ชมต่อจึงรีบจรลี ต้นอะไรนี่ ว่านรวยไม่เลิกนะคุณ ใบสีนวลเขียวละมุน เห็นแล้วอบอุ่น ดังแขนละอ่อนนวลเนียน แสยะแสยกก็เพียร ออกเสียงหรือเขียน ยังงงสงสัยอยู่ดี บานมิรู้โรยกอนี้ ลำต้นเหี่ยวสี ต้นตายเหี่ยวไปหลายวัน แต่ดอกยังบานสีสัน ยังสดสำคัญ สมชื่อบานมิรู้โรย เมื่อก่อนตายายหิวโหย หิวหมากโอดโอย รีบหน่อยพานหมากยกมา บ้านนอกเราเคยเห็นหนา ชอบค้นเหรียญตา ที่พานหมากเจอประจำ เหรียญห้าหรือว่าเหรียญสิบ หลายอันแอบหยิบ เอาเพียงเหรียญห้าสตางค์ นิดหน่อยแต่ก็พออ้าง แลกขนมกินบ้าง ลอดช่องถ้วยห้าสอตอ กระถางนั่นแปลกแตกกอ ยอดพุ่มละออ สีเหลืองแดงเขียวแปลกดี ต้นเข็มริมแดงเขาชี้ พุ่มงามสดสี สุดสวยดังสาวสำอาง โกศลแตกพุ่มอยู่ข้าง แตกใบสล้าง หลากสีหลากสันพุ่มพวง พลูด่างพลูลายน่าหวง ลอดเลื้อยชูงวง แตกกิ่งแตกใบตามมา เรือนนอกเรือนในใครหนา เศรษฐีเขาว่า มีเรือนหลายอย่างต่างกัน คุณเขียวหมื่นปีสีสัน สดใสสำคัญ เห็นแล้วชวนชื่นตื่นใจ ต้นตีนตุ๊กแกแบบไหน ฝรั่งหรือไทย ต่างสวยมิมีใครยอม กล้วยไม้กลิ่นหอม สร้อยทองดมดอม ส่งกลิ่นแข่งกระดังงา หอมเล็บมือนางนั่นหนา ดังหอมกานดา ยามเจ้าลูบไล้เจือจันทน์ ชมเพลินพฤกษาสีสัน รอบบ้านสำคัญ ยายชอบปลูกไว้ให้ชม